Nasilje u obitelji i zlostavljanje
1. Decembar 2011.
Uloga obrazovanja
2. Decembar 2011.

NASILJE NAD LGTB

Homofobija je mržnja ili strah od homoseksualaca koji ponekad dovode do djela nasilja i izražavanja neprijateljstva.

Napadanje i maltretiranje homoseksualne populacije je vrsta zločina mržnje ili govora mržnje. Može se ispoljiti kao verbalno ili fizičko zlostavljanje osoba koje se smatraju homoseksualcima, lezbijkama, biseksualnima ili trans-rodnim osobama (LGTB).  Na isti način se maltretiraju heteroseksualne osobe ili osobe neodređene ili nepoznate seksualne orijentacije.  Tada se homoseksualna osoba vrijeđa, napada ili ubija zbog svoje seksualne orijentacije.  Verbalni napadi na homoseksualce mogu podrazumijevati seksualne uvrede, psovke, zastrašivanja i prijetnje nasiljem. Također, ovi se napadi mogu odvijati i na političkim forumima i uključivati jedan ili više uobičajenih anti-homoseksualnih slogana.

Maltretiranje homoseksualaca podrazumijeva namjerne i neisprovocirane radnje koje se vrše prema žrtvi, ponovljene negativne radnje od strane jednog ili više pojedinaca usmjerene protiv druge osobe, i neravnotežu fizičke ili psihičke moći.

Lezbijska, homoseksualna, biseksualna, transseksualna/rodna (lesbian, gay, bisexual, transsexual/gender) (LGBT) zajednica je jedna od najslabijih i najmanje vidljivih manjina u Bosni i Hercegovini (BiH).  LGBT zajednica u Bosni i Hercegovini „nestala“ je iz očiju javnosti nakon nasilnih napada na organizatore Queer Sarajevo Festivala 2008.   Kombinacija nedostatka informacija i straha stvorili su atmosferu koja hrani antagonizam prema svemu što je drugačije od uobičajenog.  Nakon ovih napada nije više bilo snažnog i vidljivog LGBT aktivizma.  Mete napada bile su osobe koje su vodile kampanje za prava LGBT osoba i aktivista, a ipak napadi nisu doveli do krivičnog gonjenja počinitelja.  Ekstremni stereotipi, diskriminacija i homofobija u medijima su i dalje ozbiljan problem. Iako zakonski okvir Bosne i Hercegovine uzima u obzir diskriminaciju na osnovu seksualne orijentacije i rodnog identiteta ili izraza, ništa do sada nije urađeno da se osigura implementacija tog zakonskog okvira.  Prema tome, pojedinci nisu zaštićeni od govora mržnje ili zločina mržnje motiviranih homofobijom.
Jedan očigledan primjer ovakve situacije je nedostatak prijava nasilja (bilo fizičkog, bilo verbalnog) policijskim organima tokom 2011. god.

Sarajevo Open Centre/Sarajevski Otvoreni Centar

 
LGBTIQ (Lesbian, gay, bi-sexual, transgender, transsexual, inter-sex and queer) zajednica (zajednica lezbijki, homoseksualaca, biseksualaca, trans-rodnih, trasseksualnih, inter-seksualnih i neuobičajenih seksualnih opredjeljenja) u  Bosni i Hercegovini je stigmatizirana, zatvorena i inertna u mnogo aspekata.  Samo društvo ne nudi nikakvu podršku pojedincima koji se razlikuju od tradicionalne ideje roda i seksualnosti, seksualne orijentacije ili rodnog identiteta i/ili izraza, što otežava pripadnicima LGBT zajednice da prihvate sami sebe i da osiguraju svoj stil života, i čak i prava i slobode koje imaju kao ljudska bića.” (Slobode seksualnih i rodnih manjina u Bosni i Hercegovini: Analiza relevantne legislative, Organizacija O (Sarajevo, 2005) at 3)

Mitovi o homoseksualnosti

Mit  1.

Homoseksualci se uvijek mogu prepoznati po načinu kako izgledaju ili se ponašaju. Muškarci koji se ponašaju ženstveno mora da su homići.  Muškobanjaste žene, sa kratkom kosom i dubokim glasom mora da su lezbijke.  Istina. Ovi stereotipi miješaju koncept seksualne orijentacije (da li više volite isti ili suprotni spol kao seksualne partnere) sa rodnim ulogama (pokazivanje muževnog odnosno ženstvenog ponašanja).  I kao što se velika većina homoseksualnih muškaraca i žena ne uklapa u ove stereotipe, postoji i jedan broj heteroseksualnih osoba koji se uklapaju.  Ne postoji precizan način određivanja nečije seksualne orijentacije, osim njihove konkretne seksualne aktivnosti ili priznavanja seksualnih preferencija.

Mit 2.

Homoseksualci se nikada ne vjenčavaju.  Prema tome, ljudi koji se nikada ne vjenčaju su homoseksualni.  Isto tako, ljudi koji se vjenčaju i imaju djecu mogu se smatrati heteroseksualnim.  Istina.  Mnoge homoseksualne osobe se vjenčavaju i imaju djecu.  Isto tako, mnoge osobe koje se nikada ne vjenčaju su striktno heteroseksualne.

Mit 3

U zadnje vrijeme je broj homoseksualaca jako porastao.  Istina.  Učestalost homoseksualnosti je prilično konstantna; međutim, sada su homoseksualci vidljiviji. Kako jača pokret za oslobađanje homoseksualaca, više pripadnika ove populacije je prestalo tajiti svoje preferencije.  Mnogo ih je „izašlo iz ormara“, odnosno prestalo skrivati svoju seksualnu orijentaciju.

Mit 4

Homoseksualci stalno nastoje preobratiti heteroseksualne osobe u homoseksualne. Istina.  Isto kao što će neki heteroseksualci pokušati zavesti homoseksualce, bude i homoseksualaca koji pokušaju zavesti heteroseksualce.  Međutim, velika većina homoseksualaca ne pokušava takvo zavođenje.  Malo je vjerojatno da će homoseksualci flertovati sa nekim kome, kako se čini, nisu privlačni.  Kao što je slučaj sa većinom ljudi, ponekad i homoseksualci mogu pomiješati prijateljstvo sa seksualnom privlačnošću, i mogu djelovati na osnovu te pogrešne pretpostavke.

Mit 5

U Bosni i Hercegovini nema homoseksualaca, to je zapadnjačka bolest.  Istina. Homoseksualci, kao i heteroseksualci, biseksualci i transseksualci postoje u baš svakom društvu na svijetu.  To nije bolest i nije uključena ni u jedan Kodeks medicinske dijagnostike u Evropi.

U junu 2011., Vijeće za ljudska prava Ujedinjenih nacija usvojilo je prvu rezoluciju o „Ljudskim pravima, seksualnoj orijentaciji i rodnom identitetu“ čiji je cilj borba protiv diskriminacije koja postoji u cijelom svijetu, a koja se zasniva na seksualnoj orijentaciji i rodnom identitetu.  Ova rezolucija predstavlja prvi poziv za okončanje seksualne diskriminacije u svijetu i uključivanje tog cilja među „prioritete“ UN-a).

Foto: Ida Serdarević
Tekst: UN WOMEN

 

Upoznajte autoricu

Ida Serdarević – Student at International university of Sarajevo

Ida Serdarević was born on August 1, 1991 in Sarajevo. She finished the 1st Bosniak Grammar School, and presently studies at the International University of Sarajevo, second year at the Visual Arts & Communication Design. She is doing photography and wants to be a graphic designer.